w gronie chrystusów

W Gronie Chrystusów

Wszelką utopie w łez 
Potopie szczerze Zatopię.
Boś Ty pod zaborami ,
Nie z Rosjanami stawał na stronie, 
Lecz w polskim gronie Polaków.
Ludzi szlachetnych , Chrystusów narodu
Państwa będących odrodzeniem.
W ich wierze natchnienie, 
Oni polskie rzucali słowa, 
Inni zaś w Balaama Oślicy języku.
Nie potrzebowałeś hitongu 
Ni straży jak oni.
Nie rzucałeś słów na wiatr,
Lecz z sensem puszczałeś ,
Jak łucznik posyła strzałę.
Z zamkniętymi oczyma, 
Wiernie oddanych słów wstęgę 
Na papierze zostawiłeś.
Niczym żołnierzy krwią zabarwione ubrania,
Twe płótno jak relikwie zostało.
Teraz żyjemy z przeszłością.
Twe słowa czytamy i dziejów księgę 
odtwarzamy wiernie.